خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، توصیفی از فضایی پر از دانش و هنر ارائه شده است که از طبیعت و آسمان سرچشمه می‌گیرد. شهریار با فر و مهر خود، حتی ناتوان‌ها را توانمند می‌کند و دانایان مانند تشنه‌ای به سوی آب، به سوی او می‌شتابند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند این مضامین را درک کنند.
شمارهٔ ۸۸ - در مقدمه طبع شاهنامه در وصف دربار مظفرالدین شاه
در بوستان سروش همی روید از درخت
وز آسمان ببارد دانش ز ماه و هور ۱
تابد هنر ز گوی گریبان بخردان
چون ماه نو ز چرخ و می کهنه از خنور ۲
با فر شهریار تواناست پای لنگ
وز توتیای مهرش بیناست چشم کور ۳
دانا چنانکه تشنه شتابد در آبگاه
تازد به خاک راه شهنشه ز راه دور ۴
وز آسمان ببارد دانش ز ماه و هور ۱
تابد هنر ز گوی گریبان بخردان
چون ماه نو ز چرخ و می کهنه از خنور ۲
با فر شهریار تواناست پای لنگ
وز توتیای مهرش بیناست چشم کور ۳
دانا چنانکه تشنه شتابد در آبگاه
تازد به خاک راه شهنشه ز راه دور ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۸۷ - تهنیت
گوهر بعدی:شمارهٔ ۸۹ - فکاهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
