خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از زندگی زاهدانه و دوری از تجملات سخن می‌گوید. او عزلت و قناعت را پیشه کرده و از پذیرش نعمت‌های دیگران خودداری می‌کند، زیرا خود را بی‌نیاز می‌داند. شاعر بر راستگویی و نیک‌سخنی خود تأکید دارد و این ادعا را با دلیل و گواه اثبات می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شمارهٔ ۸ - نقل از روزنامه ادب سال سوم شمارهٔ سوم صفحه بیست و چهارم
ملک تجرید است بنگاهم که از روز ازل
عزلت آنجا پیشکار است و قناعت پیشوا ۱
ناگوارستم مزعفر بر سر خوان کسان
زانکه اندر خوان خود آماده دارم سرکبا ۲
راست گفتارم برین معنی نسب دارم دلیل
نیک هنجارم درین دعوی حسب دارم گوا ۳
عزلت آنجا پیشکار است و قناعت پیشوا ۱
ناگوارستم مزعفر بر سر خوان کسان
زانکه اندر خوان خود آماده دارم سرکبا ۲
راست گفتارم برین معنی نسب دارم دلیل
نیک هنجارم درین دعوی حسب دارم گوا ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۷ - ترجمه از عربی در نکوهش جنگ
گوهر بعدی:شماره ۹ - کاشکی بودی مرا طبعی چو قلزم در خروش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
