خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، به ستایش معشوق و بیان احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از درد یاران، محبت شاه مهرویان، وصف عندلیب، و عشق خود به معشوق سخن می‌گوید. او همچنین از نصیب خود در گیتی و ادب آموختن از امیر سخن می‌راند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده‌ی ادبی ممکن است برای خوانندگان جوان دشوار باشد.
شماره ۱۳۳ - اگر یک تن به گیتی درد یاران را طبیبستی
اگر یک تن به گیتی درد یاران را طبیبستی
خداوند محبت شاه مهرویان حبیبستی ۱
ز صوت عندلیب اندر چمن جانها برقص آید
مگر در وصف او سرگرم دستان عندلیبستی ۲
گر او را بر فلک جانیست یا رب از چه رودایم
رخش چون آفتاب و پنجه چون کف الخضیبستی ۳
چنان آویختم در دامن مهرش که پنداری
ز حلق کودکان آویخته عود الصلیبستی ۴
به گیتی هر کسی را حق نصیبی داده است اما
مرا از ملک و مال این جهان مهرش نصیبستی ۵
امیری را از او باید ادب آموختن گرچه
به فرمان مظفر شه ممالک را ادیبستی ۶
خداوند محبت شاه مهرویان حبیبستی ۱
ز صوت عندلیب اندر چمن جانها برقص آید
مگر در وصف او سرگرم دستان عندلیبستی ۲
گر او را بر فلک جانیست یا رب از چه رودایم
رخش چون آفتاب و پنجه چون کف الخضیبستی ۳
چنان آویختم در دامن مهرش که پنداری
ز حلق کودکان آویخته عود الصلیبستی ۴
به گیتی هر کسی را حق نصیبی داده است اما
مرا از ملک و مال این جهان مهرش نصیبستی ۵
امیری را از او باید ادب آموختن گرچه
به فرمان مظفر شه ممالک را ادیبستی ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - باشد دوشنبه موعد دیدار آن پری
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۴ - تاریخ و مرثیه شیخ نظر علی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
