خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که در سوگ درگذشت امیر عبدالله، فردی دانش‌پژوه و کارآگاه از خاندان نبی و صفی، سروده شده است. شعر به توصیف فضایل و ویژگی‌های او، تأثیر مرگش بر طبیعت و افراد، و همچنین تقدیر از مقام او می‌پردازد. در پایان، تاریخ وفات او به صورت رمزی در یک مصرع شعر بیان شده است.

این متن به دلیل استفاده از زبان ادبی پیچیده، اشاره به مفاهیم تاریخی و مذهبی، و نیاز به درک عمیق‌تر از ادبیات کلاسیک فارسی، برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب است. خوانندگان جوان‌تر ممکن است در درک برخی از اشارات و اصطلاحات تخصصی شعر با مشکل مواجه شوند.

مشاهده کامل

دریغ کز اثر تندباد سخت سیاه
شکست گلبنی از گلشن شرف ناگاه

ز خاندان نبی هم زدودمان صفی
برفت مردی دانش پژوه و کارآگاه

جهان فضل و محامد سپهر هوش و ادب
ابوالمفاخر و المجد امیر عبدالله

امیر داشت تخلص که از کمال و هنر
همیشه بر درش استاده بود خبل و سپاه

بروز نیمه شعبان برات خلد و بقا
گرفت و در صف مینو قدم نهاده براه

ز ماتمش قد تیر دبیر شد چو کمان
نمود اطلس نیلی فلک پرند سیاه

ستاره گفت عفی الله عن جرائمه
سپهر گفت سقی الله تربه و ثراه

برای سال وفاتش امیری ازیم طبع
کشید مصرع نغزی مناسب و دلخواه

فقال ضم به آخر الفراق و قل
لقد فقدت امیرالکلام عبدالله

«ادیب الممالک»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir