خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر عشق و ارادت شاعر به معشوق یا مراد معنوی است. شاعر از وفاداری، اخلاص و فداکاری خود سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که خاطرش را آشفته نسازد. همچنین اشاره‌ای به مفاهیم عرفانی مانند لطف مخفی در قهر و ارزش هجران در وصال دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شمارهٔ ۶۶ - جواب از زبان معشوق
ای یاد تو مرهم دل ریش
افتاده ای از چه رو به تشویش ۱
چون قول ببندگیت دادم
پیمان شکنی نباشدم کیش ۲
هر لحظه ارادتم فزون است
هر دم اخلاص بیش از پیش ۳
جان در قدمت نثار سازم
آشفته مدار خاطر خویش ۴
آزرده مشو ز وعده دیر
از طول مفارقت میندیش ۵
لذت ندهد وصال بی هجر
گل با خار است و نوش با نیش ۶
در قهر هزار لطف مخفی است
گر عاشق صادقی میندیش ۷
یا رب بدوشنبه باز بینم
سلطان اندر فضای درویش ۸
ای «بدر» دمی ادب نگهدار
در پیش ادیب دم مزن بیش ۹
افتاده ای از چه رو به تشویش ۱
چون قول ببندگیت دادم
پیمان شکنی نباشدم کیش ۲
هر لحظه ارادتم فزون است
هر دم اخلاص بیش از پیش ۳
جان در قدمت نثار سازم
آشفته مدار خاطر خویش ۴
آزرده مشو ز وعده دیر
از طول مفارقت میندیش ۵
لذت ندهد وصال بی هجر
گل با خار است و نوش با نیش ۶
در قهر هزار لطف مخفی است
گر عاشق صادقی میندیش ۷
یا رب بدوشنبه باز بینم
سلطان اندر فضای درویش ۸
ای «بدر» دمی ادب نگهدار
در پیش ادیب دم مزن بیش ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۵ - خطاب به معشوق
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۷ - غزل ناتمام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
