این متن به بیان احساسات عاشقانه و عرفانی میپردازد. شاعر از شور عشق، سودای دل، و تأثیرات عمیق آن بر جان و دل سخن میگوید. او از آرزوهای عاشقانه، رنجهای عشق، و زیباییهای آن صحبت میکند و از عشق به عنوان نیرویی قدرتمند و تغییردهنده یاد میکند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۸۲۳ - هر نفسی شور عشق در دو جهان افکنی
آتش سودای خویش در دل و جان افکنی ۱
جان و دل خسته را ز آرزوی خویشتن
گه به خروش آوری گه به فغان افکنی ۲
گر به سر کوی خویش پردهٔ عشاق را
گل کنی از خاک و خون کار به جان افکنی ۳
گر بگشایی ز بند گوهر دریای عشق
بی دل و جان صد هزار سر عیان افکنی ۴
هر نفسی روی خویش باز بپوشی به زلف
تا دل عطار را در خفقان افکنی ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.