خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر از باد صبا می‌خواهد که بوی زلف دلاویز معشوق را به او برساند. این زلف به‌گونه‌ای توصیف شده که گویی در سایه‌ی آن، چهره‌ای الهی و آینه‌ی روی خداوند قرار دارد.
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. این شعر برای مخاطبانی مناسب است که با ادبیات عرفانی آشنایی نسبی دارند.
شماره ۱ - ای نفحه ی روحپرور باد صبا
ای نفحه ی روحپرور باد صبا
بویی ده از آن زلف دلاویز به ما ۱
آن زلف دلاویز که در سایه ی اوست
آن روی که هست آینه ی روی خدا ۲
بویی ده از آن زلف دلاویز به ما ۱
آن زلف دلاویز که در سایه ی اوست
آن روی که هست آینه ی روی خدا ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:مثنویات
گوهر بعدی:شماره ۲ - ای وعده بسی داده و ناکرده وفا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
