خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
متن شعری است که از می‌نوشی و عشق به زیبایی‌ها سخن می‌گوید. شاعر از صراحی که مدام انالحق می‌زند و ساقی که جام مروق می‌دهد یاد می‌کند. او از عطر می در چهره زیبایان و سازگاری می و ساقی می‌گوید، اما اشاره می‌کند که اینها با خاطر پاک محقق سازگار نیستند. در پایان، نسیمی از بی‌رخسار خوبان و بی‌سامانی کارها شکایت می‌کند.
متن شامل مفاهیم عرفانی و اشاره به می‌نوشی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال نامناسب باشد. همچنین، درک عمیق‌تر مفاهیم شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶۷ - صراحی می زند هردم انالحق
صراحی می زند هردم انالحق
بده ساقی می جام مروق ۱
من از حلق صراحی می شنیدم
به وقت صبح تسبیح مصدق ۲
ببین در صورت خوبان که از می
عرق چون می زند هردم معلق ۳
می و ساقی بغایت سازگار است
ولی با خاطر پاک محقق ۴
می صافی به مشتاقان حلال است
دریغ افسرده ها را آب خندق ۵
نسیمی گفت: بی رخسار خوبان
ندارد کار ما سامان و رونق ۶
بده ساقی می جام مروق ۱
من از حلق صراحی می شنیدم
به وقت صبح تسبیح مصدق ۲
ببین در صورت خوبان که از می
عرق چون می زند هردم معلق ۳
می و ساقی بغایت سازگار است
ولی با خاطر پاک محقق ۴
می صافی به مشتاقان حلال است
دریغ افسرده ها را آب خندق ۵
نسیمی گفت: بی رخسار خوبان
ندارد کار ما سامان و رونق ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۶ - می کشد دل یک طرف خط تو کاکل یک طرف
گوهر بعدی:شماره ۱۶۸ - ای صبا هست رخ یار بغایت نازک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
