غزل ۷۸۸ - گرد مه خط معنبر می کشی

گرد مه خط معنبر می کشی
سرکشانت را به خط در می کشی ۱

عاشقانت را به مستی دم به دم
خرقهٔ هستی ز سر بر می کشی ۲

بر بتان چین و ترکان چگل
از کمال حسن لشکر می کشی ۳

جاودانی پای بنهاد از جهان
هر که را یک بوسه بر سر می کشی ۴

جام می می‌نوشی و بر می زنی
وانگهی بر عقل خنجر می کشی ۵

بیش شد عطار را اکنون غمت
زانکه با او باده کمتر می کشی ۶