شماره ۹۶ - مأوای غمت جز دل پردرد نباشد

مأوای غمت جز دل پردرد نباشد
تشریف بلا جامه هر مرد نباشد ۱

ای سرو گل اندام! که در باغ دو عالم
چون روی دلارای تو یک ورد نباشد ۲

بر بوی سر زلف تو یک گوشه نشین نیست
امروز در این شهر که شبگرد نباشد ۳

شهباز غم عشق رخت صید نسازد
آن را که دل از حادثه پردرد نباشد ۴

در عشق رخت آنکه شد افروخته چون شمع
بی دیده گریان و رخ زرد نباشد ۵

از گرمی اشکم چه عجب دیده اگر سوخت
خون جگر است اشک من آن سرد نباشد ۶

گردی به من آر از درش ای باد کزان در
چون بهتر از این هیچ ره آورد نباشد ۷

جز خون جگر هرچه خوری در غم عشقش
ای عاشق سودازده! در خورد نباشد ۸

بر خاک درش آب زن، ای دیده خونبار!
تا بر در یار از ره ما گرد نباشد ۹

گرچه همه درد است غم عشق تو، خون باد
آن دل که به جان طالب این درد نباشد ۱۰

در عشق تو فرد است نسیمی ز دو عالم
عاشق نبود کز دو جهان فرد نباشد ۱۱