شماره ۷۴ - تا پرده ز رخسار چو ماه تو برافتاد

تا پرده ز رخسار چو ماه تو برافتاد
از پرده بسی راز نهانی به در افتاد ۱

بود آتش رخسار تو چون میوه توحید
از بهر کلیم آتش از آن در شجر افتاد ۲

با لاله صبا شرح گل روی تو می کرد
دلسوخته را آتش غم در جگر افتاد ۳

مرغی که برش خرمن هستی به جوی بود
دام شکن زلف تو را دید و درافتاد ۴

چشم تو نظر با دل صاحب نظران داشت
زان عاشق رویت همه صاحب نظر افتاد ۵

ماه از هوس دیدن روی تو چو خورشید
از روزنه در خانه و از در به در افتاد ۶

بس چشم تر ما و لب خشک بسوزد
چون آتش سودای تو در خشک و تر افتاد ۷

تا غمزه فتان تو را شد هوس صید
چندین دل سودازده بر یکدگر افتاد ۸

چون سرمه کجا در نظر اهل دل آید
آن کس که نشد خاک و بران رهگذر افتاد ۹

پروانه مشتاق تو، ای شمع دل افروز
از شوق به جان آمد و از بال و پر افتاد ۱۰

شرح لب شیرین تو می کرد نسیمی
نی ناله برآورد و فغان در شکر افتاد ۱۱