شماره ۳۱ - گرچه چشم ترک مستت فتنه و ابرو بلاست

گرچه چشم ترک مستت فتنه و ابرو بلاست
این چنین دلبر بلا و فتنه دیگر کجاست؟ ۱

نقش اشیا سر به سر روشن شد از رویت مگر
جام جمشید رخت آیینه گیتی نماست ۲

چون تو هستی دایم اندر خانقاه و میکده
رند و صوفی را چرا پیوسته باهم ماجراست؟ ۳

سالکان را در طریق کعبه وصل رخت
منزل اول فنای خویش و نفی ماسواست ۴

گونه رویت آفتاب ذات پاک است از چه رو
از رخت صحن سرای هر دو عالم پر ضیاست ۵

بر صراط الله از آن بر خط رویت می روم
کاهل معنی را صراط الله خط استواست ۶

چار مژگان و دو ابرو و دو خط و موی سر
هشت باب جنت و هم جنت و فردوس ماست ۷

سرو را تا نسبتی کردم به بالای تو نیست
راستی را زین فرح پیوسته در نشو و نماست ۸

دل ز من گفتم که دزدید؟ ابرویت گفتا که چشم
این چنین پرفتنه کج با کسی گفته است راست ۹

تا به سر سی و دو خط رخت ره برده ام
شش جهت چندانکه می بینم همه روی خداست ۱۰

چون نسیمی رستگار است از فنا و از عدم
هر وجودی را که از سی و دو نطق حق بقاست ۱۱