خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این متن از مهمان‌نوازی و سخاوت خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که از هر قوم و نژادی که باشند، با آغوش باز از آنان استقبال می‌کند و نعمت‌هایش برای همه کافی است.
متن از نظر محتوایی مناسب برای نوجوانان و بزرگسالان است و نیاز به درک نسبی از مفاهیم ادبی و اجتماعی دارد.
شماره ۳۹ - از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگار
از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگار
ذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم ۱
نیستم شرمنده هر مهمان که آید سوی من
خواه از ترک آید و خواه از عرب خواه از عجم ۲
هر که باشد گو بیا و هر چه باید گو ببر
نعمت باقیست این قسمت نخواهد گشت کم ۳
ذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم ۱
نیستم شرمنده هر مهمان که آید سوی من
خواه از ترک آید و خواه از عرب خواه از عجم ۲
هر که باشد گو بیا و هر چه باید گو ببر
نعمت باقیست این قسمت نخواهد گشت کم ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸ - بسان صفحه رخسار لوح خاطر طفل
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - بعالم گفتم ای ظالم چرا مشغول خود گردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
