خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر به بازگویی مراحل مختلف عمر خود می‌پردازد. دوران کودکی را با شادی اما در جهل و نادانی توصیف می‌کند، جوانی را با غم و خیال‌پردازی‌های گذرا، و آخر عمر را با پشیمانی و ندامت می‌گذراند. او افسوس می‌خورد که از عمر خود لذت روحانی نبرده و غافل مانده است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و تأملات شخصی درباره زندگی و پشیمانی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد. همچنین، موضوعات مطرح‌شده مانند ندامت و غم更适合 خوانندگانی با تجربه‌های زندگی بیشتر.
شماره ۱۹ - اول عمرم که هنگام سرور و ذوق بود
اول عمرم که هنگام سرور و ذوق بود
عاری از علم و عمل در جهل و نادانی گذشت ۱
از طفولیت چو بگذشتم اسیر غم شدم
بعضی آن هم در خیال عالم فانی گذشت ۲
آخر عمرم که ایام صلاح است و ورع
در ندامت صرف گشت و در پشیمانی گذشت ۳
آه ازین عمری کزو ذوقی ندیدم هیچ گه
غافل از کیفیت لذات روحانی گذشت ۴
عاری از علم و عمل در جهل و نادانی گذشت ۱
از طفولیت چو بگذشتم اسیر غم شدم
بعضی آن هم در خیال عالم فانی گذشت ۲
آخر عمرم که ایام صلاح است و ورع
در ندامت صرف گشت و در پشیمانی گذشت ۳
آه ازین عمری کزو ذوقی ندیدم هیچ گه
غافل از کیفیت لذات روحانی گذشت ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - مردم این دیار را با من
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - دام دردست و بلا دایره قید جهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
