خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از زبان عاشقی است که از درد فراق و جفای معشوق شکایت می‌کند و از خدا و معشوق می‌خواهد که به او لطف کنند و درد دلش را درمان نمایند. شاعر بر وفاداری عاشقانه تأکید دارد و از معشوق می‌خواهد که جفا را کنار بگذارد و به عشق پاسخ دهد.

محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم عمیق ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.

مشاهده کامل

شماره ۳۴۴ - درد دل ما را ز ره لطف دوا کن

درد دل ما را ز ره لطف دوا کن
لطفی بنما چاره درد دل ما کن ۱

عمریست که مشتاق لقاییم خدا را
زین بیش مشو پرده نشین عرض لقا کن ۲

از پای در افتادم و از سر بگذشتم
از بهر خدا فکر من بی سر و پا کن ۳

آزردن دلها اثر نیک ندارد
تا چند جفا پیشه کنی ترک جفا کن ۴

محرومی عشاق روا نیست ز وصلت
بی رحم مشو حاجت عشاق روا کن ۵

ای دل مزن از سلسله زلف بتان دم
بشنو سخن من حذر از دام بلا کن ۶

عاشق روشی دارد و معشوق طریقی
گر یار جفا کرد فضولی تو وفا کن ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۴۳ - شد چاک چاک سینه و از قطرهای خون
گوهر بعدی:شماره ۳۴۵ - زین ندامت که نشد خاک درت مسکن من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.