خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و پراحساس، بیانگر عشق و دلدادگی شاعر به معشوق است. شاعر از گیسوی معشوق، رخسار ماه‌گونه‌اش، ابروی کمانی‌اش و دیگر زیبایی‌هایش سخن می‌گوید و از رشک و حسرتی که این عشق در دلش ایجاد کرده، می‌نالد. همچنین، شاعر از بدخویی و آزردگی‌هایی که از سوی معشوق متحمل شده، شکایت می‌کند.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه‌ای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل‌درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به‌کاررفته در شعر ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد که برای گروه‌های سنی پایین مناسب نیست.
شماره ۲۷۸ - بسته شد بر رشته جان موی گیسوی توام
بسته شد بر رشته جان موی گیسوی توام
می کشد هر سو که می افتد گره سوی توام ۱
بس که می گردد بگرد ماه رخسارت ز رشک
کرد مانند سر مویی سر موی توام ۲
در دل از تأثیر مهرست این که همچون ماه نو
می فزاید متصل سودای ابروی توام ۳
تیر رشک است این که زد خورشید بر من روز وصل
یا بسر افکند سایه قد دلجوی توام ۴
کرد بیرون از سرم کویت هوای روضه را
حسرتی نگذاشت در جانم سگ کوی توام ۵
تو گلی من خار عمری دادمت خون از جگر
چون شگفتی بی نصیب از دیدن روی توام ۶
شوق بد خوییست هر ساعت فضولی در سرت
خوی بد داری بسی آزرده خوی توام ۷
می کشد هر سو که می افتد گره سوی توام ۱
بس که می گردد بگرد ماه رخسارت ز رشک
کرد مانند سر مویی سر موی توام ۲
در دل از تأثیر مهرست این که همچون ماه نو
می فزاید متصل سودای ابروی توام ۳
تیر رشک است این که زد خورشید بر من روز وصل
یا بسر افکند سایه قد دلجوی توام ۴
کرد بیرون از سرم کویت هوای روضه را
حسرتی نگذاشت در جانم سگ کوی توام ۵
تو گلی من خار عمری دادمت خون از جگر
چون شگفتی بی نصیب از دیدن روی توام ۶
شوق بد خوییست هر ساعت فضولی در سرت
خوی بد داری بسی آزرده خوی توام ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۷ - خود را ز گریه شب همه شب غرق خون کنم
گوهر بعدی:شماره ۲۷۹ - زین شکوه ها که دم بدم از یار می کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
