خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به توصیف شمع و ویژگی‌های نمادین آن می‌پردازد. شمع به عنوان نماد عشق و فداکاری، همیشه در راه یار خود می‌سوزد و اشک می‌ریزد. شعر به رابطه عاشقانه و احساساتی بین شمع و معشوق اشاره دارد و از عناصری مانند آتش، دود، اشک و نور برای بیان این رابطه استفاده می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم نمادین و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم عمیق احساساتی، آن را برای مخاطبان با سن بالاتر مناسب می‌سازد.
شماره ۲۲۹ - سر می کند همیشه فدا بهر یار شمع
سر می کند همیشه فدا بهر یار شمع
دارد درین روش قدم استوار شمع ۱
سودای کاکل صنمی هست در سرش
کز دود دل شدست سیه روزگار شمع ۲
گر نیست آتشی ز هوای تو در سرش
چون من چراست با مژه اشکبار شمع ۳
دارد ز شمع روی تو در سینه آتشی
بی وجه نیست این که ندارد قرار شمع ۴
سرگرم آفتاب و شانست زین سبب
دارد همیشه گریه بی اختیار شمع ۵
بی آفتاب روی تو روشن نمی شود
روزم اگر چو چرخ فروزم هزار شمع ۶
بی برق آه نیست فضولی بروز غم
او را همین بس است بشبهای تار شمع ۷
دارد درین روش قدم استوار شمع ۱
سودای کاکل صنمی هست در سرش
کز دود دل شدست سیه روزگار شمع ۲
گر نیست آتشی ز هوای تو در سرش
چون من چراست با مژه اشکبار شمع ۳
دارد ز شمع روی تو در سینه آتشی
بی وجه نیست این که ندارد قرار شمع ۴
سرگرم آفتاب و شانست زین سبب
دارد همیشه گریه بی اختیار شمع ۵
بی آفتاب روی تو روشن نمی شود
روزم اگر چو چرخ فروزم هزار شمع ۶
بی برق آه نیست فضولی بروز غم
او را همین بس است بشبهای تار شمع ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۸ - برندان از جهنم می دهد دایم خبر واعظ
گوهر بعدی:شماره ۲۳۰ - گر نه در دل مهر آن روی چو مه دارد چراغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
