خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق بیان میکند. او از گیسوی معشوق، چهرهی ماهگونهاش، ابروی خمیدهاش و دیگر ویژگیهایش بهعنوان نمادهایی برای توصیف عشق و دلبستگی خود استفاده میکند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل زیباییهای ادبی متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۱۹۴ - دل اسیر خم گیسوی تو شد
دل اسیر خم گیسوی تو شد
دیده حیران مه روی تو شد ۱
تن چون موی مرا هر سر مو
بسته سلسله موی تو شد ۲
سبب رغبت محراب مرا
میل طاق خم ابروی تو شد ۳
باعث شوق طواف حرمم
نسبت خاک سر کوی تو شد ۴
اشکم از هر مژه هر گوشه روان
بهوای قد دلجوی تو شد ۵
خضر گویند بقا یافت مگر
کشته غمزه جادوی تو شد ۶
شکوه ها داشت فضولی ز بتان
تو چه کردی که دعاگوی تو شد ۷
دیده حیران مه روی تو شد ۱
تن چون موی مرا هر سر مو
بسته سلسله موی تو شد ۲
سبب رغبت محراب مرا
میل طاق خم ابروی تو شد ۳
باعث شوق طواف حرمم
نسبت خاک سر کوی تو شد ۴
اشکم از هر مژه هر گوشه روان
بهوای قد دلجوی تو شد ۵
خضر گویند بقا یافت مگر
کشته غمزه جادوی تو شد ۶
شکوه ها داشت فضولی ز بتان
تو چه کردی که دعاگوی تو شد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - دل که سوزان بود خندان از رخ آن ماه شد
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - بخاک بنده رحم ای دلربا از تو نمی آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.