شماره ۱۵۲ - هر پری چهره که دوران بجهان می آرد

هر پری چهره که دوران بجهان می آرد
بهر آزار دل خسته دلان می آرد ۱

صورتی را چو مشعبد فلک ار ساخت پنهان
منتظر باش که زیباتر ازان می آرد ۲

چون نرنجد دل اهل ورع از ناله من
مرده را نیز چنین ناله بجان می آرد ۳

می زند صورت صراحی ز می لعل تو دم
جام را آن تحسر بدهان می آرد ۴

هر کجا می گذرد از قد سروی سخنی
جای ز بالای تو حرفی بمیان می آرد ۵

صورتی گر بمثل پیش تو تصویر کنند
شرح بی مثلیت او را بزبان می آرد ۶

روزگاریست که دور از تو فضولی همه شب
بفغان خلق جهان را بفغان می آرد ۷