شماره ۱۴۲ - چه عجب گر بدل از تیغ تو بیداد رسد

چه عجب گر بدل از تیغ تو بیداد رسد
شیشه را حال چه باشد که بفولاد رسد ۱

هر دم از هجر تو بر چرخ رسانم فریاد
بامیدی که مگر چرخ بفریاد رسد ۲

مکن از آه من اکراه که شمع رخ تو
نه چراغیست که او را ضرر از باد رسد ۳

اثر بخت بد و نیک نگر کز شیرین
کام خسرو برد آزار بفرهاد رسد ۴

تا رسیدست ز مژگان تو تیری برمن
دارم آن ذوق که از صید به صیاد رسد ۵

ز تو ای شمع منور آنچنان شد بغداد
که کند یاد وطن هر که به بغداد رسد ۶

غم غیر تو برون کرد فضولی از دل
که غمی گر رسد از تو بدل شاد رسد ۷