غزل ۷۲۸ - ای پای دل ز عشق تو در گل بمانده

ای پای دل ز عشق تو در گل بمانده
از دیده دور گشته و در دل بمانده ۱

جانا عجب بمانده‌ام از خود که روز و شب
تو با منی و من ز تو غافل بمانده ۲

کاری است پر عجایب و پوشیده کار تو
باری است اوفتاده و مشکل بمانده ۳

دری نهفته‌ای تو به دریای عشق در
ما از نهیب موج به ساحل بمانده ۴

جان‌ها ز یک شراب الست تو تا به حشر
مست اوفتاده بر سر و در گل بمانده ۵

از یک شراب عشق تو بر لوح جان ما
نه نقش حق نه صورت باطل بمانده ۶

مردان پاک‌رو ز درازی راه تو
بی زاد و توشه بر سر منزل بمانده ۷

سرگشتکان کوی تو را در عتاب تو
واحسرتا ز عشق تو حاصل بمانده ۸

خاک سگان کوی تو عطار تا ابد
در شرح راه عشق تو مقبل بمانده ۹