این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به مفاهیمی مانند عشق، زندگی، روح، و جستجوی معنوی می‌پردازد. شاعر از جوهر زندگی و روح سخن می‌گوید که به شمشیر دوست پیوند خورده است. او از عالمی سخن می‌گوید که از مهر فلک بی‌نیاز است و روشنایی آن از عشق معشوق ماه‌رو می‌آید. همچنین، به تأثیر یکسان فیض الهی در وجود و تفاوت‌های ظاهری اشاره می‌کند و در پایان، از ناشناخته بودن منزل جانان و جستجوی بی‌پایان انسان سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهٔ خوانش متون ادبی دارد.
شماره ۱۱۵ - هست ما را زندگی از جوهر شمشیر دوست
روح ما گر هست جوهر جوهر شمشیر اوست ۱
عالمی دارم که مستغنیست از مهر فلک
روز و شب روشن ز مهر گلرخان ماه روست ۲
گر چه ما را کشت تیر او ز بدحالی رهاند
از نکویان در حقیقت هر چه می آید نکوست ۳
قطع شد آب حیات از باغ عمر ما هنوز
میوه مقصود پنهان در نهال آرزوست ۴
بیش و کم تأثیر یک فیضیست در بزم وجود
گر تفاوت در قدح باشد شراب از یک سبوست ۵
گر تجرد هم گزیند نیست بی شر نفس بد
زهر کی زائل شود از مار گر افکند پوست ۶
منزل جانان فضولی کس نمی داند کجاست
هر که می بینم ز سر کردست پا در جست و جوست ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
