شماره ۷۳ - تن که از تیر تو چون زنجیر روزن روزنست

تن که از تیر تو چون زنجیر روزن روزنست
تا شدم دیوانه عشق تو زنجیر من است ۱

جان برون از تن باستقبال تیرت رفت و نیست
غیر پیکانت کنون جانی که ما را در تن است ۲

شاکرم دور از گل رویت ز چشم خون فشان
منزلم از قطرهای خون او چون گلشن است ۳

ماه من بی مهر رخسارت چگویم حال خود
ظلمتی کز هجر دارد روزگارم روشن است ۴

نیست در عشق توام جز جان سپردن چاره
شمع اگر خواهد نجات از سوختن در مردن است ۵

بی قراری راست ره در کویت ای ابرو کمان
کش بسان تیر پا بهر تردد زاهن است ۶

دوست می دارد ترا هر کس که باشد در جهان
بر فضولی رحم کن کاو را جهانی دشمن است ۷