خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به بیان احساسات شاعر نسبت به معشوق و ستایش مقام معنوی خود میپردازد. شاعر خود را در جایگاهی رفیع میبیند و از عشق و وفاداری خود سخن میگوید. همچنین، از عناصر طبیعت مانند سرو و بنفشه برای توصیف معشوق استفاده میکند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۶۸ - زلال فیض بقا رشحه ز جام منست
زلال فیض بقا رشحه ز جام منست
حیات باقی من نشاه مدام منست ۱
بمن فرشته کجا می رسد ز رفعت قدر
حریم درگه پیر مغان مقام منست ۲
مراست حرمتی از فیض می که پیر مغان
مدام خم شده از بهر احترام منست ۳
چو من نبوده کسی را ز عشق بدنامی
همیشه خطبه این سلطنت بنام منست ۴
ز دیده دور کن ای اشک خار مژگان را
که جلوه گاه سهی سرو خوش خرام منست ۵
بمشک سر چو بنفشه فرو نمی آرم
کنون که بوی ازان زلف در مشام منست ۶
فتاده است فضولی بدستم آن خم زلف
هزار شکر که دور فلک بکام منست ۷
حیات باقی من نشاه مدام منست ۱
بمن فرشته کجا می رسد ز رفعت قدر
حریم درگه پیر مغان مقام منست ۲
مراست حرمتی از فیض می که پیر مغان
مدام خم شده از بهر احترام منست ۳
چو من نبوده کسی را ز عشق بدنامی
همیشه خطبه این سلطنت بنام منست ۴
ز دیده دور کن ای اشک خار مژگان را
که جلوه گاه سهی سرو خوش خرام منست ۵
بمشک سر چو بنفشه فرو نمی آرم
کنون که بوی ازان زلف در مشام منست ۶
فتاده است فضولی بدستم آن خم زلف
هزار شکر که دور فلک بکام منست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۷ - پیش عاقل قصه درد من و مجنون یکیست
گوهر بعدی:شماره ۶۹ - سرو را همچو قدت شیوه رعنایی نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.