شماره ۵۱ - باز خونبارست مژگانم نمی دانم چرا

باز خونبارست مژگانم نمی دانم چرا
اضطرابی هست در جانم نمی دانم چرا ۱

عالمی بر حال من حیران و من بر حال خود
مانده ام حیران که حیرانم نمی دانم چرا ۲

روزگاری شد که بد حال و پریشانم ولی
بس که بد حال و پریشانم نمی دانم چرا ۳

یار می دانم که می داند دوای درد من
لیک می گوید نمی دانم نمی دانم چرا ۴

نی وصالم می رهاند از مصیبت نی فراق
در همه اوقات گریانم نمی دانم چرا ۵

نیست کاری کاید از من هر طرف بی اختیار
می دواند چرخ گردانم نمی دانم چرا ۶

درد خود را گر چه می دانم فضولی مهلک است
فارغ از تدبیر درمانم نمی دانم چرا ۷