شماره ۲۲ - ز آتشین رویی جدا می افکند دوران مرا

ز آتشین رویی جدا می افکند دوران مرا
چون شرر البته خواهد کشت این هجران مرا ۱

کاش خون دیده بنشاند غبار هستیم
چند دارد گرد باد آه سرگردان مرا ۲

آنچنین از دیده مردم نمی کردم نهان
گر نبودی جوهر شوق لبت در جان مرا ۳

از پری رخساره دارم درون دل غمی
وه که خواهد کرد رسوا این غم پنها مرا ۴

تا کجا خواهد شکستم داد باز افکند دور
چرخ چون تیر از کمان ابروی جانان مرا ۵

پیش خوبان گر بدی گوید رقیب از من چه باک
خوب می دانند در راه وفا خوبان مرا ۶

بود پنهان درد عشق من فضولی مدتی
کرد رسوا پیش مردم دیده گریان مرا ۷