این متن شعری است که مخاطب را به ترک ریا و نفاق و انتخاب راه راستی و ایمان یا کفر کامل دعوت میکند. شاعر از مخاطب میخواهد که میان ایمان و کفر یکی را انتخاب کند و از تظاهر و دورویی دوری جوید. همچنین، به مخاطب توصیه میکند که اگر نمیتواند در ایمان کامل باشد، دست از تظاهر بردارد و به جای آن، صادقانه به کفر بگرود.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند کفر و ایمان ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامناسب باشد.
غزل ۷۰۲ - ای مرقع پوش در خمار شو
با مغان مردانه اندر کار شو ۱
چند ازین ناموس و تزویر و نفاق
توبه کن زین هر سه و دین دار شو ۲
یا برو از حلقهٔ مردان دین
در میان حلقهٔ کفار شو ۳
یا منادی کن اناالحق در جهان
چون اناالحق گفته شد بر دار شو ۴
چون نهای در کفر و در ایمان تمام
گیر زناری و در خمار شو ۵
چون حضورت نیست در مسجد دمی
بی مرقع گرد و با زنار شو ۶
عاجزی در دین و زهد خویشتن
خیز و زین دین تهی بیزار شو ۷
چند باشی در حجاب خویش تو
عالم تجرید را عطار شو ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.