غزل ۶۹۳ - ای سیه گر سپید کاری تو

ای سیه گر سپید کاری تو
سرخ رویی و سبز داری تو ۱

من به جان سوختم بگو آخر
با شب و روز در چه کاری تو ۲

روز به کار تو کی توانم برد
زانکه بس بوالعجب نگاری تو ۳

کار ما را قرار می ندهی
دلبری سخت بی قراری تو ۴

نیست بویی ز وصل تو کس را
زانکه همرنگ روزگاری تو ۵

غم من خور که غم بخورد مرا
راستی نیک غمگساری تو ۶

زان سبب شادمانی از غم من
که ازین غم خبر نداری تو ۷

بلبل شاخ عشق عطار است
گر به خوبی گل بهاری تو ۸