غزل ۶۹۰ - ای دلم مستغرق سودای تو

ای دلم مستغرق سودای تو
سرمهٔ چشمم ز خاک پای تو ۱

جان من من عاشقم از دیرگاه
عاشق یاقوت جان افزای تو ۲

مانده کرده عالمی دل دیده را
فتنهٔ آن نرگس رعنای تو ۳

گر چنین زیبا نبودی عارضت
دل نبودی این چنین شیدای تو ۴

صد هزاران جان عاشق هر نفس
باد ایثار رخ زیبای تو ۵

از دل من جوی خون بالا گرفت
تا بدیدم قامت و بالای تو ۶

نیست یک ذره تو را پروای خویش
زان شدم یکباره ناپروای تو ۷

دست گیر آخر مرا از بی دلی
غرقه گشتم در بن دریای تو ۸

با تو می‌باید به کام دل مرا
تا بگویم قصهٔ سودای تو ۹

قصهٔ عطار چون از سر گذشت
عرضه خواهد داشتن بر رای تو ۱۰