غزل ۶۸۸ - ای غنچه غلام خندهٔ تو

ای غنچه غلام خندهٔ تو
سرو آزاد بندهٔ تو ۱

افتاد سر هزار سرکش
از طرهٔ سر فکندهٔ تو ۲

گلهای بهار نیم مرده
از نرگس نیم زندهٔ تو ۳

خورشید گرفته لوح از سر
بر سر چو قلم دوندهٔ تو ۴

من کشته و غم کشندهٔ من
تو دلکش و دل کشنده تو ۵

زان است شفق که طوطی چرخ
در خون گردد ز خندهٔ تو ۶

چون سایه در آفتاب نرسد
کی در تو رسد روندهٔ تو ۷

عطار به هر پری که پرد
دانی که بود پرندهٔ تو ۸