شماره ۲۴ - جانم غریق نعمت شمس الملوک شد

جانم غریق نعمت شمس الملوک شد
وین طرفه تر که میزیم اکنون به جان شکر ۱

از بس که ابر لطف ببارید بر سرم
بشکفت از بهار دلم بوستان شکر ۲

بر گلبن ثناش زبان چو بلبلم
دستان مدح می زند و داستان شکر ۳

حقا که تیر مدح برون پرد از جهان
گر درکشم به قوت مهرش کمان شکر ۴

ای بر دلم گشاده به سعیت در امید
جان بسته ام به جای کمر بر میان شکر ۵

پایم چو در رکاب سعادت بعون تست
آن به که سوی صدر تو تابم عنان شکر ۶

زین پس اگر خدای بخواهد به دولتت
هرلحظه گوهری بدر آرم ز کان شکر ۷