این متن به توصیف یک پیاله شراب میپردازد که نمادی از عشق و اندوه است. پیاله جسم است و شراب جان آن، و جام بلورین که از شراب پر شده، اشکی است که خون دل در آن پنهان است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهای شراب و خون دل نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
رباعی ۴۶ - می لعل مذابست و صراحی کان است
جسم است پیاله و شرابش جان است ۱
آن جام بلورین که ز می خندان است
اشکی است که خون دل درو پنهان است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.