خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که در آن شاعر از معشوق خود می‌خواهد که با او مهربان باشد و از جفا و سخت‌گیری بپرهیزد. شاعر از زیبایی معشوق سخن می‌گوید و از او می‌خواهد که این زیبایی را به رخ او نکشد. همچنین، شاعر از رنج هجران می‌نالد و از معشوق می‌خواهد که با او با لطف و مهربانی رفتار کند.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.
شماره ۵۴ - ای صنم ماه روی هر چه توانی مکن
ای صنم ماه روی هر چه توانی مکن
هست ترا جور خوی تا بتوانی مکن ۱
لاله به سنبل مپوش لعل به لؤلؤ مگیر
زاد تو نیک است باز اندک دانی مکن ۲
کرد سبک دل مرا انده هجران تو
ماه رخا نور حسن حسن گرانی مکن ۳
ای بگه راستی قامت تو همچو تیر
بر من سست ضعیف سخت کمانی مکن ۴
من که جواب از هزار باز نگویم یکی
حرمت آنرا بدان یاوه درائی مکن ۵
هست ترا جور خوی تا بتوانی مکن ۱
لاله به سنبل مپوش لعل به لؤلؤ مگیر
زاد تو نیک است باز اندک دانی مکن ۲
کرد سبک دل مرا انده هجران تو
ماه رخا نور حسن حسن گرانی مکن ۳
ای بگه راستی قامت تو همچو تیر
بر من سست ضعیف سخت کمانی مکن ۴
من که جواب از هزار باز نگویم یکی
حرمت آنرا بدان یاوه درائی مکن ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳ - ای همچو گل مطیع تو با برگ و بانوان
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - ای بهار جان و دل بخرام یکره در چمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
