شماره ۳ - صنما بسته ی آنم که در این منزل تست

صنما بسته ی آنم که در این منزل تست
خبری یابم زان زلف شکسته به درست ۱

درد و غمهای تو و عهد وفایت بر ماست
هم به جان تو که هوش و دل و جانم بر تست ۲

دل من نیست شد و سوز تو از سینه نرفت
اشک من موج زد و نقش تو از دیده نشست ۳

زشت نقشی بود ار جسم تو نشناسم خوب
سخت کاری بود ارکار تو بگذارم سست ۴

گرچه در دیده ی من نقش خیال تو بماند
ورچه برسینه ی من عکس جمال تو برست ۵

بیش در دیده و در سینه نمی جویم از آنک
دوش در آتش دورانت نمی دانم جست ۶

سر آن سرو بگردم که چو تو باشد راست
پیش آن ماه بمیرم که به تو ماند چست ۷

آمدم کاسته و سوخته اندر بر تو
که مرا روی چو بستان تو قبله است نه بست ۸

ای مرا کاسته چون ماه بیفزای اول
وی مرا سوخته چون شمع بیفروز نخست ۹