خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد و غم خود می‌گوید و بیان می‌کند که اگر کسی با او همدردی کند، مانند قارون ثروتمند خواهد شد. او اشاره می‌کند که دلش تنهاست و غم‌های بی‌شماری دارد، اما امیدوار است که از شراب (به‌عنوان نماد تسکین) کمک بگیرد.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب (هرچند به‌صورت نمادین) ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.
شماره ۵۶ - گر با من دُرد خواره داری سرمی
گر با من دُرد خواره داری سرمی
قارون شوی امشب چو من از گوهرمی ۱
دل یک تنه و لشکر غم بیعدد است
لابد مددی بیابد از ساغر می ۲
قارون شوی امشب چو من از گوهرمی ۱
دل یک تنه و لشکر غم بیعدد است
لابد مددی بیابد از ساغر می ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - گر دل ندهی، از تو شکایت کنمی
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - نی گفت که پای در گلم بود بسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
