خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از محبوب خود با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند "لعل دلستان" و "طاق بقا" یاد می‌کند و ابراز می‌دارد که اگر محبوب او را نبیند، روزی به اشتباه او را با دیگری اشتباه خواهد گرفت.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و اشعار کلاسیک دارد.
شماره ۵۳ - لطفی است ز لعل دلستان آخر تو
لطفی است ز لعل دلستان آخر تو
یا طاق بقای بر زبان آخر تو ۱
گر نیست تمیزی که ببینی ما را
روزی به غلط بگوی کان آخر تو ۲
یا طاق بقای بر زبان آخر تو ۱
گر نیست تمیزی که ببینی ما را
روزی به غلط بگوی کان آخر تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲ - دل بسته اوست چون جدا مانده از او
گوهر بعدی:شماره ۵۴ - تا از بر من برفتی ای بینائی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
