خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از زمانه شکایت می‌کند که به او توجهی ندارد و دیگری را بر او ترجیح می‌دهد. او همچنین ابراز می‌کند که امیدش به آینده و جوانی است و از آسیب‌های دنیای پیر دوری می‌کند.
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
شماره ۴۴ - تعرضی مرسان ای زمانه عرض مرا
تعرضی مرسان ای زمانه عرض مرا
که مر تو را دگری هست و من همان دارم ۱
گزند عالم پیر از بقاش دور که من
همه امید به اقبال این جوان دارم ۲
که مر تو را دگری هست و من همان دارم ۱
گزند عالم پیر از بقاش دور که من
همه امید به اقبال این جوان دارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - از غایت حسن تو و زغیرت چشم خود
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - چرخ دولابی ام افکنده چویوسف درچاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
