خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
این متن بیانگر پشیمانی و ندامت از اعمال بیهوده و زیان‌بار در زندگی است. شاعر اعتراف می‌کند که به جای ساختن و افزودن، زمان خود را به حرف‌های بی‌اساس و کارهای بی‌فایده گذرانده و در نهایت از خداوند طلب بخشش و رحمت می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است. همچنین، موضوع پشیمانی و طلب بخشش نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۰ - مدتی تا در این جهان بودیم
مدتی تا در این جهان بودیم
هرزه گفتیم و باد پیمودیم ۱
مردمان در عمارت افزایند
ما همه در خسارت افزودیم ۲
ای بسا کز برای سود و زیان
شب نخفتیم و روز ناسودیم ۳
ملکا، گرچه ما ز بدبختی
خود نکردیم هرچه فرمودیم ۴
تو ببخشا و رحم کن بر ما
گرچه بر خویش ما نبخشودیم ۵
هرزه گفتیم و باد پیمودیم ۱
مردمان در عمارت افزایند
ما همه در خسارت افزودیم ۲
ای بسا کز برای سود و زیان
شب نخفتیم و روز ناسودیم ۳
ملکا، گرچه ما ز بدبختی
خود نکردیم هرچه فرمودیم ۴
تو ببخشا و رحم کن بر ما
گرچه بر خویش ما نبخشودیم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - افضل الدین ما صناعت طب
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - مرا گر ز آب حیوان جرعه ریزند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
