خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به مفاهیمی مانند تقدیر، صبر، قناعت و عظمت الهی می‌پردازد. شاعر از ناتوانی عقل در درک اسرار الهی سخن می‌گوید و بر ضرورت تسلیم در برابر ارادهٔ خداوند تأکید می‌کند. همچنین، به موضوعاتی مانند عدالت الهی، رضایت به قضا و قدر و فضیلت خاموشی و صبر اشاره دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات انتزاعی و تمثیل‌های به‌کاررفته ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

شماره ۳۰ - ای بجائی که پیش صورت تو

ای بجائی که پیش صورت تو
خانه بشکست نقشبند خرد ۱

در نبندد شکسته بند قضا
هرکه را دست کین توشکرد ۲

جامه ئی داد خازن تو مرا
که کس از من به نیم جونخرد ۳

ور ندوزم مشبک است کزو
هفت عضوم برون همی نگرد ۴

زه جیبش چو چنگ ناله کند
لقمه از حلقم ار فرو گذرد ۵

ور بسرفم در آن میان ناگاه
چو انار کفیده باز دَرَد ۶

مرد باید که در میانه او
نه بسرفد، نه دم زند، نه خورد ۷

بیش از وصف او قلیل و کثیر
نتواند زبان که برشمرد ۸

زانکه گر هیچ دم زنم تادیر
تا باقصای کاشغر ببرد ۹

داد باشد ز خازن تو مرا
با رهی این معاملت سپرد ۱۰

بال این قطعه را بباید بست
پیش از آن، کز دهان من بپرد ۱۱
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: قطعه تعداد ابیات: ۱۱ ۳۳۵
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۹ - خسرو دشمن شکن که صورت فتحش
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - ای یازده امهات و نه باب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.