شماره ۱۱ - شاها مَثل رخ تو و روح

شاها مَثل رخ تو و روح
چون باغ ودماغ و باد و باده است ۱

آن حامله تیغ حیض پالای
صد ملک بیک شکم بزاده است ۲

رضوان در هشت باغ باقی
وز خاک جناب تو گشاده است ۳

کردون که سه طفل را پدراوست
در عقد جلالت تو ماده است ۴

بالله که فروغ شمع دانش
در نکته حرف تو نهاده است ۵

در خدمت ساقیان بزمت
مه نو خط آفتاب ساده است ۶

بی بزم تو بنده چند روز است
کز مرکب خرمی پیاده است ۷

از شمع مهابت تو اینک
سرسوخته در لکن نهاده است ۸

در چاشنی سخن ندیده است
کاثار نه از ایاغ و باده است ۹

گر شاه کناه او به بخشد
شاید که بعذر داد، داده است ۱۰