خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر به قلم خود خطاب می‌کند که گویی از ازل سرنوشت نوشتن داشته است. او از قلم می‌خواهد که هرچه می‌خواهد بنویسد، چه مدح و چه ذم. همچنین اشاره می‌کند که دشمنان به دست مراد او شکست خورده‌اند و حالا او قدرت انتخاب دارد که به آنها عطا کند یا آسیب برساند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین ممکن است نیاز به توضیح برخی اصطلاحات و مفاهیم برای مخاطبان جوان‌تر وجود داشته باشد.
شماره ۷ - ای خامه ی تو منهی سر ازل شده
ای خامه ی تو منهی سر ازل شده
محتاج کشته ام قَد ری کاغذم فرست ۱
لیک از بریده ئی طمع از مدح نیک من
فرمان توراست هرچه فرستی بدم فرست ۲
کار عدو بدست مراد تو داده شد
خواهی دهم عطاده و خواهی صدم فرست ۳
محتاج کشته ام قَد ری کاغذم فرست ۱
لیک از بریده ئی طمع از مدح نیک من
فرمان توراست هرچه فرستی بدم فرست ۲
کار عدو بدست مراد تو داده شد
خواهی دهم عطاده و خواهی صدم فرست ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - ای شمع آسمانی پروانه جمالت
گوهر بعدی:شماره ۸ - ای شاه ز ساغر نوالت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
