خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، به زیبایی‌های معشوق و تأثیرات عشق و جذابیت‌های او می‌پردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند زلف، لبت، باده، و شکار، احساسات عمیق و عاشقانه‌ای را بیان می‌کند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و شاعرانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند باده و خمار ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۷۱ - زلف چون بر عذار میفکنی
زلف چون بر عذار میفکنی
لیل را در نهار میفکنی
چون لبت مست لطف میگردد
باده را در خمار میفکنی
جانی آویخته است برفتراک
تا نظر بر شکار میفکنی
هر کجا مهر در میان آمد
خویشتن بر کنار میفکنی
خرما با تو کی دود که بجور
اسب بر روزگار میفکنی
همچو سوزن، اگرچه سرتیزی
بخیه بر روی کار میفکنی
صف ناموس تو شکست آرد
زانکه در چنگ یار میفکنی
لیل را در نهار میفکنی
چون لبت مست لطف میگردد
باده را در خمار میفکنی
جانی آویخته است برفتراک
تا نظر بر شکار میفکنی
هر کجا مهر در میان آمد
خویشتن بر کنار میفکنی
خرما با تو کی دود که بجور
اسب بر روزگار میفکنی
همچو سوزن، اگرچه سرتیزی
بخیه بر روی کار میفکنی
صف ناموس تو شکست آرد
زانکه در چنگ یار میفکنی
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۰ - کژ نهادی کُله، چه سرداری
گوهر بعدی:شماره ۱۷۲ - در کار تو از دست بشد عهد جوانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
