خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از عشق و دلتنگی سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و رحمت الهی را به یاد آورد. او از غم و تنگدلی خود می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که با رسیدن به او، این غم را بشوید.
این متن دارای مفاهیم عاطفی و عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامفهوم باشد.
شماره ۱۶۴ - من تنگدل و تو تنگ خوئی
من تنگدل و تو تنگ خوئی
من خوب سخن، تو خوبروئی
با من بکن آن که لطف یزدان
با روی تو کرد، از نکوئی
برتنگ دلی من به بخشای
کز، دل همه گرد غم بشوئی
آخر بکنار من رسی باز
چون گرد همه اثیر پوئی
من خوب سخن، تو خوبروئی
با من بکن آن که لطف یزدان
با روی تو کرد، از نکوئی
برتنگ دلی من به بخشای
کز، دل همه گرد غم بشوئی
آخر بکنار من رسی باز
چون گرد همه اثیر پوئی
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۳ - ای پشیمان شده ز دلداری
گوهر بعدی:شماره ۱۶۵ - ای عهد تو جمله نانمازی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
