این متن عرفانی بیانگر این است که شناخت حقیقت و ذات بینشان الهی، تنها با رها کردن تعلقات دنیوی و تسلیم کامل در برابر او ممکن است. عطار در این اشعار بر اهمیت رهایی از نام و نشان و رسیدن به وحدت با ذات الهی تأکید میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم انتزاعی دارد. این محتوا برای نوجوانان و بزرگسالانی مناسب است که توانایی تحلیل و درک مفاهیم پیچیده را دارند.
غزل ۶۴۵ - کفر است ز بی نشان نشان دادن
چون از بیچون نشان توان دادن ۱
چون از تو نه نام و نه نشان ماند
آنگاه روا بود نشان دادن ۲
تا یک سر موی ماندهای باقی
این سر نتوانمت بیان دادن ۳
چو تو بنماندهای تو را زیبد
داد دو جهان به یک زمان دادن ۴
گر سر یگانگی همی جویی
دل نتوانی به این و آن دادن ۵
دانی تو که چیست چارهٔ کارت
بر درگه او به عجز جان دادن ۶
عطار چو یافتی ز جانان جان
صد جان باید به مژدگان دادن ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.