این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر از عشق و درد عشق سخن میگوید. او عشق را به عنوان مرهم دلهای اندیشمند و درمان دردهای روحی توصیف میکند. شاعر از وفاداری عاشقان و تأثیر عمیق عشق بر جانها سخن میگوید و از عطار به عنوان کسی که آرزوی رهایی از بیهودگی دارد، یاد میکند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۶۳۶ - ای جگرگوشهٔ جگرخواران
غم تو مرهم دل افکاران ۱
درد دردت علاج مخموران
درد عشقت شفای بیماران ۲
در بیابان آرزومندیت
سر فدا کرده صاحب اسراران ۳
غلغلی در فکنده تا به فلک
بر سر کوی تو وفاداران ۴
بر سر کوه نفس در غم تو
رهزن خویش گشته عیاران ۵
همه شب جز تو را نمیبینند
دیدهٔ نیمخواب بیداران ۶
بر همه عاشقان جهان بفروش
که زبونند این خریداران ۷
کشتهای تخم عشق در جانها
هین بباران ز چشم ما باران ۸
جان عطار آرزومند است
برهانش از میان بیکاران ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.