خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن می‌گوید. او از درد دوری و جستجوی معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که هرچند معشوق در دسترس نیست، اما او همچنان به دنبال یافتن و درک معشوق است. شاعر از تغییرات و رنگارنگی معشوق سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که بتواند شادی را از لب‌های معشوق بیابد.

این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده‌ی ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر یافت می‌شود.

مشاهده کامل

نشستی در دل من چونت جویم
دلم خون شد مگر در خونت جویم

تو با من در درون جان نشسته
من از هر دو جهان بیرونت جویم

چو فردا گم نخواهی بود جاوید
پس آن بهتر بود کاکنونت جویم

مرا گویی چو گم گردی مرا جوی
چو بی چونی تو آخر چونت جویم

چو راهت را نه سر پیداست نه پای
نه سر نه پای چون گردونت جویم

یقین دانم که در دستم کم آیی
اگرچه هر زمان افزونت جویم

چو در دستم نمی‌آیی ز یک وجه
از آن هر روز دیگرگونت جویم

چو هر دم می‌کنی صد رنگ ظاهر
سزد گر همچو بوقلمونت جویم

نیایی ذره‌ای در دست هرگز
اگر هر دم به صد افسونت جویم

نمیرم تا ابد گر درد خود را
مفرح از لب میگونت جویم

چو دریا گشت چشم من ز شوقت
چگونه لؤلؤ مکنونت جویم

شکر ریز فریدم می نباید
شکر از خندهٔ موزونت جویم

«عطار نیشابوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir