خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از برداشتن بت از زیر چتر سیاه و تأثیر آن بر دل سپاه سخن می‌گوید. سپس اشاره می‌کند که شمع سپاه عمداً بر صوفیان تابید تا توبه آنان را نیز تباه کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشد. همچنین، موضوعاتی مانند توبه و تباه کردن آن ممکن است برای مخاطبان جوان نامناسب باشد.
شماره ۱۲۷ - برداشت بت من از سر آن چتر سیاه
برداشت بت من از سر آن چتر سیاه
زان پس که دل سپاه بس برد ز راه ۱
عمدا بر صوفیان شد آن شمع سپاه
تا توبه صوفیان کند نیز تباه ۲
زان پس که دل سپاه بس برد ز راه ۱
عمدا بر صوفیان شد آن شمع سپاه
تا توبه صوفیان کند نیز تباه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - تا دست من از دامن تو شد کوتاه
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - ای طره تو ز مشگ و از عنبر به
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
