خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها از ثبات و پایداری دولت خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دشمنان با بدگویی و طعنه نمی‌توانند به او آسیبی برسانند. او خود را مانند الماس و ابریشم می‌داند که در برابر حملات مقاوم است.
این متن دارای مفاهیم پیچیده‌ای مانند استعاره‌های ادبی (الماس و ابریشم) و موضوعات سیاسی (دولت و دشمنان) است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد.
شماره ۱۷ - تا من بودم بود مرا دولت جفت
تا من بودم بود مرا دولت جفت
وین دولت بیدارم یک روز نخفت ۱
بد گوی مرا طعنه چه بتواند گفت
الماس بابریشم که بتواند سفت ۲
وین دولت بیدارم یک روز نخفت ۱
بد گوی مرا طعنه چه بتواند گفت
الماس بابریشم که بتواند سفت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - چون جان و روان خویشتن داشتمت
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - بالات بود بسان سروان بهشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
