خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از عشقی ناامیدانه میگوید که در آن معشوق با بیتفاوتی دل او را سوزانده و هرگز به او توجهی نمیکند.
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و ناامیدی عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'زد آتش افروخته در آب و گل من' نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
شماره ۹۷ - آن کس که بیک چشم زدن برد دل من
آن کس که بیک چشم زدن برد دل من
زد آتش افروخته در آب و گل من ۱
هرگز نکند سوی من خسته نگاهی
از آنکه نخواهد که شود شاد دل من ۲
زد آتش افروخته در آب و گل من ۱
هرگز نکند سوی من خسته نگاهی
از آنکه نخواهد که شود شاد دل من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - به تبریز خانه برین بر زمین؟
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - ای زدوده دل و زدوده سخن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.