شماره ۲۹ - خدایگان جهان را طبیب دارو داد

خدایگان جهان را طبیب دارو داد
موافق آمد از بهر آنکه نیکو داد ۱

اگر چه روزی موئی بکاست از تن شاه
هزار سال بجسم و روانش نیرو داد ۲

جهان و جان و دل و تنش هر سه باد فدا
که هر سه چار مرا چون نگه کنم او داد ۳

ایا خدای ترا داده صد هزار هنر
هم او بدشمن تو صد هزار آهو داد ۴

مباد خسته یکی روز پشت و پهلوی تو
که بخت خصم ترا درد پشت و پهلو داد ۵

ز نور خویشتن ایزد بیافرید ترا
پس انگهت بسزا دست و تیغ و بازو داد ۶

ترا زمانه زبانی بداد گوهر بار
ولی بچشم عدوی تو باز لولو داد ۷

ایا مبارک داروی تو مبارک باد
که دشمنان ترا بخت مرگ دارو داد ۸